Marathon D-day, maar niet voor mij… (nog niet…)

unnamed

Vandaag is de dag, de dag van de marathon van Berlijn. De marathon die mijn 1e marathon zou worden, mijn 1e marathon die ik voor KiKa zou gaan lopen. Een super uitdaging, die ik, vrij impulsief, vorig jaar juni ben aangegaan. Vorig jaar juni had ik het allemaal zo goed in mijn koppie qua trainingen en ik had er zo`n zin in. Waarschijnlijk toch iets te enthousiast geweest, want 2015 verliet ik met een shin split blessure en 2016 ging ik dus ook in met diezelfde blessure. Een vrij hardnekkige blessure en na vele bezoekjes bij de fysio, rust, ballonkuiten, platvoeten en uiteindelijk zooltjes kon ik weer pijnvrij lopen en mocht ik weer rustig opbouwen. In juni kon en mocht ik weer fanatiek gaan trainen, aangezien de tijd nu ook echt begon te dringen. Helaas was daar die Oostenrijkse berg die letterlijk en figuurlijk op mijn pad kwam en zo kwam ik in de volgende blessure. Na lang wikken en wegen en met heel veel pijn in mijn hart besloten om de marathon van Berlijn te annuleren en mijn marathonplannen te wijzigen naar de marathon van Madrid in april 2017 én natuurlijk zou ik deze 1e marathon ook voor KiKa gaan lopen.

Vandaag dus geen marathon voor mij, maar natuurlijk zit ik voor de tv. Via de app volg ik de KiKa runners en andere ‘bekende’ hardloopmaatjes en moedig ik ze digitaal aan, want wow wat een kanjers zijn het! Via Instagram, Facebook en blogs heb ik met heel veel plezier hun road to Berlin gevolgd en ik kan niet wachten om hun raceverslagen te lezen. Zo heb ik het gevoel dat ik er toch nog een beetje bij ben. Het voelt allemaal een beetje dubbel en regelmatig denk ik ‘shit, ik had nu ook ‘gewoon’ in Berlijn kunnen zijn’. Maar ik weet dat mijn tijd gelukkig nog gaat komen, namelijk over precies 30 weken sta ik aan de start van mijn 1e marathon, de marathon van Madrid. Ik heb er echt zooooo’n zin in!

Vanaf nu ga ik jullie ook weer meenemen met ‘my road to Madrid’ en zal er elke maandag een blog komen over hoe mijn trainingsweek is gegaan. Dit ga ik doen zodat ik een stok achter de deur heb om te trainen, want yup ik ben nog steeds wel een beetje een lazy ass, maar ook omdat ik het leuk vind om bij te houden en om later terug te lezen. Hopelijk gaat ‘my road to Madrid’ een stuk beter dan ‘my road to Berlin’ en het belangrijkste is om blessurevrij te blijven én te genieten. Gaan jullie mij volgen in mijn I wanna be made in a KiKa mathoner part II’ avontuur?

Fijn zondag, ik ga in de lazy ass modus op de bank en genieten van de Marathon van Berlin!

Liefs,

Nina

3 thoughts on “Marathon D-day, maar niet voor mij… (nog niet…)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge